Κάθε φορά που έγραφε έμπαινε μέσα στο δωμάτιο και με ρωτούσε τι έκανα.
"Μελοτσίστα" της απαντούσα. Και έφευγε σηκώνοντας τους ώμους.

Συνέβαινε για περίπου δέκα χρόνια. Κάποια μέρα όταν την άφηνα με το αυτοκίνητο στα μαθήματα χορού κοντοστάθηκε στην πόρτα του αυτοκινήτου διστασε λιγάκι και τελικά με ρώτησε.
"Τι σημαίνει μελοτσίστα;"

Άρχισα να γελάω. Μικροπράγματα, θησαυρέ μου.
Γιατί γελάς;
Γιατί σου πήρε δέκα χρόνια.
Και έφυγε σηκώνοντας του ώμους.