Δεν γίνεται να μην μπορω να αλλαξω τον χρονο. Απλα δεν γινεται. Και γιατι να ζουμε την ευτυχια μόνο σε στιγμες; Τοσο δυσκολο ειναι μια στιγμη να διαρκεσει παραπανω; και που ειναι αυτο το κουμπι με τις δυο γραμμουλες να σταματησουν ολα; και τελοσπαντων που πας οταν δεν θελεις να υπαρχεις; και γιατι να υπαρχουν στιγμες που δεν θελεις να υπαρχεις; γιατι γεννηθηκα ανθρωπος; τι ημουν στην προηγουμενη ζωη για να αξιζω κατι τετοιο; παλι ανθρωπος; και με τι ασχολούμουν; και ποιος ηταν διπλα μου; τωρα ποιος ειναι; γιατι υπαρχει ο ερωτας; γιατι πρεπει να εχουμε επιλογες; γιατι ειναι ολα τοσο πολυπλοκα; ετσι ηταν σε ολες τις γεννιες ή φταιει ο 21ος αιώνας; η μηπως φταιει η γαμημενη η γενια μου; και τελοσπαντων τι κανεις όταν νιωθεις ότι δεν μπορεις να κανεις ουτε ένα βήμα παραπέρα; δεν θελω να πεθάνω ακόμα αλλα θελω να μην υπάρχω για λίγο. να ειμαι σε ενα ηλιολουστο λιβαδι μακρια απο τα παντα και να κοιταζω μονο τον ηλιο και να ακουω μονο τον αερα. γιατι δηλαδη αυριο να πρεπει να ξυπνησω να παω να ρωτησω μαλακιες στην δεη; γιατι να μην μπορώ να μην το κανω; γιατι υπαρχει το αγχος; και πως φευγει όταν έρχεται; πως κοιμασαι όταν πανω στο στηθος σου εχεις εναν απαισιο πλανητη να σε βαραινει; γιατι να υπαρχουν απαισιοι πλανητες; γιατι υπαρχουν οι πλανητες; πως αναρωτιεμαι αυτα τα πραγματα αυτη τη στιγμη; γιατί μπορώ να το κανω και γιατι το κάνω; γιατι εχουν τη δυναμη να με επηρεαζουν ολα τοσο; πως νιωθω τοσο πολυ και γιατι πιστευω οτι δεν νιωθουν ολοι τοσο; γιατι να νιωθουμε στην τελικη; πως κλεινει; δεν κλεινει; και τι κανεις; πως ο μπεκετ συνεχιζε να αποτυγχανει και πεθανε τοσο μεγαλος; πως αντεξε αυτη τη ζωη με ολα οσα ειχε καταλαβει; επειδη εγραφε; και γιατι εγραφε; για να τον διαβαζω εγω σημερα και να σκεφτομαι οτι δεν ειμαι μονη μου; αφου ετσι και αλλιως δεν ειναι εδω να του μιλησω αλλα και να ηταν αυτη τη στιγμη δεν θα ηθελα να μιλησω σε κανεναν. για αυτο γραφω και εγω; και γιατι παλι; γιατι να υπαρχει η νυχτα και γιατι η ωρα πηγε παλι 4 ενω ξυπνησα στις 9 σημερα; γιατι δεν μπορω να κοιμηθω και γιατι να πρεπει να κοιμηθω ετσι και αλλιως; γιατι τα μαθηματα δεν γινονται βραδυ; γιατι η εβδομαδα εχει εφτα ημερες και γιατι αγχωνομαι παλι; γιατι ιδρώνω και ξεφυσάω; γιατι θελω να κανω τσιγαρο ενω πριν λιγο ειπα τερμα για σημερα; γιατι υπαρχουν τα τσιγάρα; γιατι ξεκινησα το καπνισμα; τι με επιασε τελοσπαντων και ρωταω τόσα γιατί; γιατι δεν εχω εκραγει ακόμα; γιατι αγαπαμε; πως επιλεγουμε αυτους που αγαπαμε; γιατι λεμε ότι δεν αγαπαμε τον εαυτό μας και μετα λεμε ότι τον εαυτούλη μας ειναι που αγαπαμε περισσοτερο απ' όλα; δεν υποτιθεται ότι την πέρασα την εφηβεία; άρα τι ακριβώς μου συμβαινει;
δεν θελω να ξερω τίποτα.
δεν με νοιαζει. και γιατί να με νοιάζει; δεν θέλω να με νοιάζει.
γιατι να με πουν τρελη αν κάνω κατι αλλο απο αυτο που περιμενουν;
γιατι σε κανεναν δεν αρεσουν οι εκπληξεις;
γιατι φοβομαστε; γιατι δεν φοβομαστε πανω απο ολα τον εαυτο μας;
καντο να σταματησει. μονο του δεν θα σταματησει ποτε. αλλα δεν εξιλεώθηκα ακομα και τα δαχτυλα μου συνεχιζουν να πληκτρολογουν. η μήπως αυτο ηταν ολο;
τιποτα δεν θελω.
ουτε ονειρα θελω να δω
να σταματησει να ποναει η κοιλια μου θελω.
και να κανω ενα τσιγαρο στο κρεβατι.
