Είναι αυτές οι μέρες τώρα τελευταία. Μέρες παράξενες, υπέροχες μέρες. Δηλινά με νόημα και χαραυγές χωρίς κανένα, πάντα συνοδευμένα από αυτή την γλυκιά ηρεμία. Αυτή μετά από μια τρικυμία, αυτή που θα δεις στα μάτια ενός γέρου και στην ομορφιά των ρυτίδων μιας γραίας και θα τη ζηλέψεις.